Ένας Κρητικός γάμος στα χρόνια ενός ιού

Η αγαπημένη μου φίλη η Μαγδαληνή (Μαγδάλω για τους πολύ φίλους) είναι Κρητικιά. Εκ Ρεθύμνης. Με καταγωγή από τον Μυλοπόταμο. Αλλά, μην σας τρομάζει αυτό. Είναι πολιτισμένος και φιλήσυχος άνθρωπος, πάρα τα δύσκολα ζεν της περιοχής. Η Μαγδαληνή, λοιπόν, προχθές το Σάββατο (που ο ήλιος έλαμπε και χτυπούσε σαραντάρια στην ηρωϊκή Μεγαλόνησο), μην έχοντας τίποτε…

Lunch – outside again

Η πρώτη έξοδος για φαγητό, μετά από 3 1/2 μήνες. Στο αγαπημένο μου εστιατόριο. Η μέρα ηλιόλουστη. Οι αποστάσεις στον χώρο τηρούνται. Κόσμος μετρημένος. Τα παράθυρα/πόρτες ορθάνοιχτα για όσους κάθονται μέσα. Οι σερβιτόροι όλοι φορούν μάσκα. Κάθομαι στον κήπο. Δίπλα μου βάζω το αντισηπτικό. Χαιρετιόμαστε με τον σερβιτόρο μετά από τόσο καιρό. – “Σήμερα θα πάρω…

Η παράξενη γοητεία των φάρων

Πάντα μου άρεσαν και με γοήτευαν οι φάροι. Ήμουν περίεργη να μπω μέσα και να τους εξερευνήσω. Ήθελα να ανέβω εκεί, πάνω-πάνω, και να δω όσα ατενίζουν, έτσι όπως στέκονται αγέρωχοι στο χρόνο. Μου έμοιαζαν, και συνεχίζουν να μου μοιάζουν, σαν πύργοι παραμυθιού. Γοητευτικοί, απόμακροι και μυστηριώδεις. Έχω πάντα συνδεδεμένους τους φάρους με τον υπέροχο…

Μέρα Μαγιού, ηλιόλουστη

 Ώρα 08.30. Σήμερα, τα πουλιά στα δέντρα έχουν στήσει τρελλό τραγούδι με τα κελαηδίσματα τους. Μια πρωϊνή “συναυλία” που σε γεμίζει ευεξία και γαλήνη. Η μέρα είναι καλοκαιρινή. Η ησυχία βασιλεύει. Απολαμβάνω τον καφέ και το πρωϊνο στο μπαλκόνι. Σε λίγο ο Μάιος φτάνει στα μισά του. Κοιτάω τα φυτά μου και σκέφτομαι ότι φέτος…

“1Q84” – Haruki Murakami

Το βιβλίο το αγόρασα για δύο λόγους: τα υπέροχα εξώφυλλα και το σύντομο βιογραφικό του συγγραφέα όπου γράφει ότι “αφού παντρεύτηκε τη σύζυγό του λίγο μετά τα είκοσι του χρόνια, άνοιξε ένα τζαζ κλαμπ στο Τόκυο με το όνομα Peter Cat, ενώ η απόφασή του να γράψει ήταν αιφνίδια έμπνευση της στιγμής, παρακολουθώντας έναν αγώνα…

Άνοιξη

Άνοιξη και η φύσις οργιάζει. Και σήμερα πρόσεξα ότι έχουν ανθίσει πολλά από τα μπουμπούκια της σκουλαρικιάς στο μπαλκόνι. Αφού την συνεχάρη για το ωραίο θέαμα που μου προσέφερε νωρίς πρωί πρωί – ναι, στα φυτά και στα λουλούδια πρέπει πάντα να μιλάς, όπως και στους ανθρώπους,σε ακούνε και χαίρονται που τα προσέχεις, όπως κι…

Abbaye de la Cambre, Bruxelles

Το Αββαείο – Abbaye de la Cambre – δίπλα στο σπίτι, είναι μια όαση πρασίνου, ησυχίας και ηρεμίας, ιδανικό για περίπατο οποιαδήποτε εποχή, οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας. Ιδρύθηκε το 1196, αλλά καταστράφηκε δύο φορές, τον 16ο και 17ο. Ανοικοδομήθηκε τον 18ο αιώνα, μετά τη Γαλλική επανάσταση. Περιβάλλεται από πυκνή βλάστηση, δέντρα και υπέροχους κήπους. Σήμερα,…

Κυριακή, των Βαϊων – Πάσχα των Καθολικών

Σήμερα σηκώθηκα πολύ νωρίς. Ετοίμασα τον καφέ και κάθησα να τον απολαύσω στο πάσο της κουζίνας, χαζεύοντας έξω από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα, πριν βγω για έναν περίπατο στη γειτονιά. Όλα ήσυχα, παρότι η μέρα είναι γιορτινή. Στο δρόμο, συνάντησα μόνο ένα νεαρό ζευγάρι που έκανε jogging. Τα χρώματα που κυριαρχούν εδώ το Πάσχα, είναι το…

Σκέψεις μιας Τρίτης

Παλιά συνήθιζα να κοιμάμαι πολύ νωρίς. Εδώ και λίγους μήνες όχι πια. Παρόλα αυτά, πάντα συνεχίζω να ξυπνάω από το χάραμα. Και περιέργως, αισθάνομαι ξεκούραστη, ακόμη και με λιγότερες ώρες ύπνου. Ηρεμη, χαλαρή. Γεμάτη ενέργεια. Μάλλον είναι αυτό το ανάλαφρο συναίσθημα που έχω εκ γενετής όσον αφορά τη διάθεση και τους προβληματισμούς. Ο περιορισμός στο…

Κυριακάτικα πρωϊνά στο μπαλκόνι

Το ροδόδεντρο έχει γεμίσει μπουμπούκια και είναι έτοιμο να ανθίσει. Μάλλον γιατί του άλλαξα θέση στο μπαλκόνι, ώστε να βοηθηθεί. Το κατάλαβε, δεν φοβήθηκε την αλλαγή και δέχτηκε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Μπορεί να μην είναι κοντά με τα υπόλοιπα φυτά, αλλά είναι στην ίδια πλευρά και επικοινωνούν μεταξύ τους. Έτσι, κανένα δεν αισθάνεται…