Bird of paradise (πουλί του παραδείσου)

Αυτό το όμορφο και ξεχωριστό λουλούδι, ονομάζεται “πουλί του παραδείσου” (the bird of paradise flower). Πρώτη φορά το είχα δει ανθισμένο, έναν ήπιο Δεκέμβριο, στον κήπο του εξοχικού της κολλητής μου φίλης στα Μεσόγεια. Ψάχνοντας πληροφορίες στο διαδίκτυο, βρήκα ότι το συγκεκριμένο λουλούδι καλλιεργήθηκε το 1773 στους Βασιλικούς Κήπους του Kew, στην Νότια Αφρική. HContinue reading “Bird of paradise (πουλί του παραδείσου)”

Ο γλυκός μήνας Σεπτέμβριος

Οι πιο ωραίες ώρες δίπλα στη θάλασσα είναι πάντα οι πρωϊνές. Αυτές που περνάς χαζεύοντας την άμμο, τ’αρμυρίκια και τον γυαλό. Απολαμβάνοντας τον πρώτο καφέ της ημέρας, χωμένος μέσα στις σελίδες ενός συναρπαστικού βιβλίου (ας πούμε, το “Έγκλημα στο Νείλο”, της Agatha Christie)..

Ένας Κρητικός γάμος στα χρόνια ενός ιού

Η αγαπημένη μου φίλη η Μαγδαληνή (Μαγδάλω για τους πολύ φίλους) είναι Κρητικιά. Εκ Ρεθύμνης. Με καταγωγή από τον Μυλοπόταμο. Αλλά, μην σας τρομάζει αυτό. Είναι πολιτισμένος και φιλήσυχος άνθρωπος, πάρα τα δύσκολα ζεν της περιοχής. Η Μαγδαληνή, λοιπόν, προχθές το Σάββατο (που ο ήλιος έλαμπε και χτυπούσε σαραντάρια στην ηρωϊκή Μεγαλόνησο), μην έχοντας τίποτεContinue reading “Ένας Κρητικός γάμος στα χρόνια ενός ιού”

Η παράξενη γοητεία των φάρων

Πάντα μου άρεσαν και με γοήτευαν οι φάροι. Ήμουν περίεργη να μπω μέσα και να τους εξερευνήσω. Ήθελα να ανέβω εκεί, πάνω-πάνω, και να δω όσα ατενίζουν, έτσι όπως στέκονται αγέρωχοι στο χρόνο. Μου έμοιαζαν, και συνεχίζουν να μου μοιάζουν, σαν πύργοι παραμυθιού. Γοητευτικοί, απόμακροι και μυστηριώδεις. Έχω πάντα συνδεδεμένους τους φάρους με τον υπέροχοContinue reading “Η παράξενη γοητεία των φάρων”

Μέρα Μαγιού, ηλιόλουστη

 Ώρα 08.30. Σήμερα, τα πουλιά στα δέντρα έχουν στήσει τρελλό τραγούδι με τα κελαηδίσματα τους. Μια πρωϊνή “συναυλία” που σε γεμίζει ευεξία και γαλήνη. Η μέρα είναι καλοκαιρινή. Η ησυχία βασιλεύει. Απολαμβάνω τον καφέ και το πρωϊνο στο μπαλκόνι. Σε λίγο ο Μάιος φτάνει στα μισά του. Κοιτάω τα φυτά μου και σκέφτομαι ότι φέτοςContinue reading “Μέρα Μαγιού, ηλιόλουστη”

Καθημερινές στιγμές

Μου αρέσει η πρωινή ρουτίνα, χρόνια τώρα. Την χαίρομαι κυρίως τα Σαββατοκύριακα, αλλά αυτή την εποχή ο περιορισμός μου επιτρέπει να την επεκτείνω και τις καθημερινές, έστω κι αν είναι εργάσιμες. Ιδίως όταν ο καιρός είναι καλός με ήλιο και φωτεινός, το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να ανοίξω τα παράθυρα μόλις σηκωθώ, νωρίς τοContinue reading “Καθημερινές στιγμές”

Άνοιξη

Άνοιξη και η φύσις οργιάζει. Και σήμερα πρόσεξα ότι έχουν ανθίσει πολλά από τα μπουμπούκια της σκουλαρικιάς στο μπαλκόνι. Αφού την συνεχάρη για το ωραίο θέαμα που μου προσέφερε νωρίς πρωί πρωί – ναι, στα φυτά και στα λουλούδια πρέπει πάντα να μιλάς, όπως και στους ανθρώπους,σε ακούνε και χαίρονται που τα προσέχεις, όπως κιContinue reading “Άνοιξη”

Σαν εξωτερικό θεατρικό σκηνικό

Θα μπορούσε να είναι εξωτερικό σκηνικό για ένα θεατρικό έργο. Αντανακλάσεις, φως και χρώματα, στον ωραιότερο δρόμο των Βρυξελλών, ο οποίος φέρει το όνομα του ανθρώπου που οι Γάλλοι θεωρούν ως τον καλύτερο κλασσικό ποιητή τους, ενώ για πάρα πολλούς είναι και ο καλύτερος Γάλλος λογοτέχνης, του Μολιέρου.

Περπατώντας στην γειτονιά

Το μεσημέρι βγήκα για τη συνηθισμένη μου βόλτα. Περπάτημα και απορρόφηση βιταμίνης D κάτω από τον ήλιο. Αποφεύγω τα γυαλιά για να ευχαριστιούνται τις αχτίδες τα ματιά. Κι ας σουφρώνω συνέχεια το μέτωπο για να βλέπω. Κι ας γίνεται η ρυτίδα έκφρασης σαν τη χαρακιά στο φουστάνι που φορούσε η Χρονοπούλου στην ταινία “μια κυρίαContinue reading “Περπατώντας στην γειτονιά”