Καθημερινές στιγμές

Μου αρέσει η πρωινή ρουτίνα, χρόνια τώρα. Την χαίρομαι κυρίως τα Σαββατοκύριακα, αλλά αυτή την εποχή ο περιορισμός μου επιτρέπει να την επεκτείνω και τις καθημερινές, έστω κι αν είναι εργάσιμες. Ιδίως όταν ο καιρός είναι καλός με ήλιο και φωτεινός, το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να ανοίξω τα παράθυρα μόλις σηκωθώ, νωρίς το…

Άνοιξη

Άνοιξη και η φύσις οργιάζει. Και σήμερα πρόσεξα ότι έχουν ανθίσει πολλά από τα μπουμπούκια της σκουλαρικιάς στο μπαλκόνι. Αφού την συνεχάρη για το ωραίο θέαμα που μου προσέφερε νωρίς πρωί πρωί – ναι, στα φυτά και στα λουλούδια πρέπει πάντα να μιλάς, όπως και στους ανθρώπους,σε ακούνε και χαίρονται που τα προσέχεις, όπως κι…

Σαν εξωτερικό θεατρικό σκηνικό

Θα μπορούσε να είναι εξωτερικό σκηνικό για ένα θεατρικό έργο. Αντανακλάσεις, φως και χρώματα, στον ωραιότερο δρόμο των Βρυξελλών, ο οποίος φέρει το όνομα του ανθρώπου που οι Γάλλοι θεωρούν ως τον καλύτερο κλασσικό ποιητή τους, ενώ για πάρα πολλούς είναι και ο καλύτερος Γάλλος λογοτέχνης, του Μολιέρου.

Περπατώντας στην γειτονιά

Το μεσημέρι βγήκα για τη συνηθισμένη μου βόλτα. Περπάτημα και απορρόφηση βιταμίνης D κάτω από τον ήλιο. Αποφεύγω τα γυαλιά για να ευχαριστιούνται τις αχτίδες τα ματιά. Κι ας σουφρώνω συνέχεια το μέτωπο για να βλέπω. Κι ας γίνεται η ρυτίδα έκφρασης σαν τη χαρακιά στο φουστάνι που φορούσε η Χρονοπούλου στην ταινία “μια κυρία…

Κυριακή, των Βαϊων – Πάσχα των Καθολικών

Σήμερα σηκώθηκα πολύ νωρίς. Ετοίμασα τον καφέ και κάθησα να τον απολαύσω στο πάσο της κουζίνας, χαζεύοντας έξω από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα, πριν βγω για έναν περίπατο στη γειτονιά. Όλα ήσυχα, παρότι η μέρα είναι γιορτινή. Στο δρόμο, συνάντησα μόνο ένα νεαρό ζευγάρι που έκανε jogging. Τα χρώματα που κυριαρχούν εδώ το Πάσχα, είναι το…

Σκέψεις μιας Τρίτης

Παλιά συνήθιζα να κοιμάμαι πολύ νωρίς. Εδώ και λίγους μήνες όχι πια. Παρόλα αυτά, πάντα συνεχίζω να ξυπνάω από το χάραμα. Και περιέργως, αισθάνομαι ξεκούραστη, ακόμη και με λιγότερες ώρες ύπνου. Ηρεμη, χαλαρή. Γεμάτη ενέργεια. Μάλλον είναι αυτό το ανάλαφρο συναίσθημα που έχω εκ γενετής όσον αφορά τη διάθεση και τους προβληματισμούς. Ο περιορισμός στο…

Κυριακάτικα πρωϊνά στο μπαλκόνι

Το ροδόδεντρο έχει γεμίσει μπουμπούκια και είναι έτοιμο να ανθίσει. Μάλλον γιατί του άλλαξα θέση στο μπαλκόνι, ώστε να βοηθηθεί. Το κατάλαβε, δεν φοβήθηκε την αλλαγή και δέχτηκε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Μπορεί να μην είναι κοντά με τα υπόλοιπα φυτά, αλλά είναι στην ίδια πλευρά και επικοινωνούν μεταξύ τους. Έτσι, κανένα δεν αισθάνεται…

I am walking on sunshine

Σε μια χώρα όπου βρέχει σχεδόν 300 μέρες το χρόνο, είναι πραγματικά απορίας άξιο το ότι ο καιρός αποφάσισε να γίνει ηλιόλουστος και οι μέρες λαμπερές από τη στιγμή που ανακοινώθηκε το lockdown. Φανταστείτε να ήταν διαφορετικές οι συνθήκες και να μην μπορούσες να ξεμυτίσεις ούτε για δέκα λεπτά. Γιατί όταν βρέχει πού θα πας;Όταν…

Το άρωμα των νερατζιών

Ώρα 07.30. Έξω βρέχει. Πρώτος καφές της ημέρας. Nespresso lungo, fortissimo. Ένα μεγάλο φλιτζάνι. Όσο περισσότερη ποσότητα, τόσο μεγαλύτερη η ηδονή της καφεΐνης και η απόλαυση της μυρωδιάς. Την ίδια στιγμή καθαρίζω ένα πορτοκάλι. Γεμίζω άρωματα και χρώματα. Μου έρχεται αυτόματα στο νου ο δρόμος με τις νερατζιές, εκεί στα νότια προάστια. “Οι νερατζιές, τελικά,…

A beautiful day

Εχθές το πρωί, πηγαίνοντας στο γραφείο, είχε ήλιο. Σταμάτησα στο ανθοπωλείο της γωνίας και αγόρασα ένα μικρό φυτό, γεμάτο μπουμπούκια. – “Τί ακριβώς είναι;” ρωτάω. – “Αζαλέα εσωτερικού χώρου”, μου απαντά ο ανθοπώλης. – “Ωραία, θα το πάρω, μου αρέσει πολύ”, λέω. -“Γιορτάζετε κάτι;” με ρωτάει. “Ναι, την καλή πρωινή μου διάθεση, δεν αρκεί;” του…