Κυριακάτικα μεσημέρια…τότε, τώρα, ίδιο αγαπημένο μοτίβο

Είναι και αυτά τα Σαββατοκύριακα, όταν είμαι σπίτι (πράγμα σπανιότατο, αλλά ουχί απίθανο 🙂 ) που “τρώγομαι” με τα ρούχα μου και αρχίζω και ανασκαλεύω διάφορα πράγματα, μνήμες, βιβλία, συνταγές, μουσικές, χαρτιά και ό,τι άλλο περάσει από το μυαλό. Ειδικά, τα κυριακάτικα μεσημέρια, μ΄αρέσει να”διακτινίζομαι” στα παιδικά χρόνια, που είναι για όλους τα πιο όμορφα,Continue reading “Κυριακάτικα μεσημέρια…τότε, τώρα, ίδιο αγαπημένο μοτίβο”

Ένα τραγούδι, μια ιστορία – “Historia de un amor”

Το 1955, ο Παναμέζος μπίζνεσμαν και “συνθέτης τραγουδιών” Carlos Eleta Almarán (Παναμάς, 16.5.1918-16.1.2013), έγραψε το ρομαντικότερο και ένα από τα γνωστότερα παγκοσμίως μπολέρο, το τραγούδι “Historia de un amor”, ένα ύμνο στην αγάπη όπως αναφέρεται παντού. Αιτία για το τραγούδι αυτό ήταν ο θάνατος της γυναίκας του αδερφού του, Mercedes. Η Mercedes, η οποία ήτανContinue reading “Ένα τραγούδι, μια ιστορία – “Historia de un amor””

Μουσείο Μουσικών Οργάνων, Βρυξέλλες – Musée des Instruments de Musique, Bruxelles

Το Μουσείο των Οργάνων (Musée des Instruments de Musique – MIM) ιδρύθηκε στις 1.2.1877 και ανήκε στο Conservatoire Royal de Musique. Σκοπός του ήταν η εκμάθηση παλαιών μουσικών οργάνων στους μαθητές. Για σχεδόν έναν αιώνα στεγαζόταν σε διάφορα κτήρια μέχρι το 1970 όταν και αποφασίστηκε από το Βέλγικο κράτος η μεταφορά του (στα τέλη τηςContinue reading “Μουσείο Μουσικών Οργάνων, Βρυξέλλες – Musée des Instruments de Musique, Bruxelles”

Ένα τραγούδι, μια ιστορία – “Siboney”

  Το πασίγνωστο κουβανέζικο μπολέρο “Siboney”, γράφτηκε από τον διάσημο Κουβανό πιανίστα, μουσικό και συνθέτη Ernesto Sixto Lecuona y Casado (γνωστό ως Ernesto Lecuona), τον σημαντικότερο μουσικό της Κουβανέζικης μουσικής σκηνής κατά την διάρκεια του πρώτου μισού του 20ου αι. Γεννημένος στην Guanabacoa, προάστιο της Αβάνας, στις 6 Αυγούστου του 1895 (από Κουβανέζα μητέρα καιContinue reading “Ένα τραγούδι, μια ιστορία – “Siboney””

Centre des bandes dessinées, Bruxelles – Μουσείο κόμικς, Βρυξέλλες

Τί να γράψει και τί να πεί κανείς γι΄αυτό το μουσείο. Ένα μόνο, ξαναγίνεσαι παιδί από το πρώτο λεπτό. Νομίζω ότι οι φωτογραφίες αξίζουν όσο χίλιες λέξεις. Η παιδική και εφηβική ηλικία μέσα από τα στρουμφάκια, τον λούκυ λούκ, τον τεν-τεν, σ΄ένα υπέροχο κτήριο που σε μεταφέρει αυτόματα στη φαντασία και στο όνειρο…

Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς στις Βρυξέλλες – Journées du Patrimoine à Bruxelles

Εορτασμός των “Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς” πριν λίγες μέρες εδώ στις Βρυξέλλες και είπαμε να επισκεφθούμε κάποιες από τις βέλγικες κληρονομιές που τόσο θαυμάζουν οι ντόπιοι στην πόλη μας. Συμπαθητική μέρα είχε (ξεκίνησε καλά, συνεχίστηκε με κάτι ψιλοφτυσιματάκια – για να μην μας ματιάσουν υποθέτω – συνεχίστηκε με έναν λαμπρό ήλιο και έκλεισε με χαρούμενα τυπικάContinue reading “Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς στις Βρυξέλλες – Journées du Patrimoine à Bruxelles”

Namur, Βέλγιο – Όταν κοιτάς από ψηλά …

Μια δροσερή Κυριακή του Σεπτεμβρίου με καλό καιρό, γαλανό ουρανό και πολύ ήλιο το παρεάκι αποφάσισε να πάει εκδρομή στη Namur. Ετσι ξεκινήσαμε πρωϊ από τον σιδηρδρομικό σταθμό του “χωριού” μας και τσουφ-τσουφ μετά από 1 ώρα και 20 λεπτά φτάσαμε στην πολύ όμορφη πρωτεύουσα της Βαλονίας, τη  Namur που στεγάζει και το Κοινοβούλιο τηςContinue reading “Namur, Βέλγιο – Όταν κοιτάς από ψηλά …”

Η Ποκαχόντας και η …μαύρη ξενητιά!

Η άτιμη, μικρή Μαγδούλα, κοκκινομάλλα φίλη εκ Κρήτης, μου έστειλε τη φώτο λέγοντας ότι είμαι η μετεμψύχωση της Ινδιάνας πριγκήπισσας, προφανώς γιατι η πραγματική κα Ποκαχόντας (στη φώτο) ήταν μαυρομαλλούσα κοπελιά, μελαμψούλα, στρουμπουλούλα και πάνω από όλα ξενητεμένη προσφυγοπούλα! Κάνε φίλη δηλαδή να δεις καλό…Τέλος πάντων 🙂 Είπα να ασχοληθώ λοιπόν με γαλαζοαίματα θέματα ακόμηContinue reading “Η Ποκαχόντας και η …μαύρη ξενητιά!”