Τα γαλλικά, η Φιλίτσα και ο Monsieur Albert

Τα γαλλικά, ήταν για τη Φιλίτσα το απόλυτο coup de foudre, χωρίς καμιά περίπτωση γιατρειάς, εκεί κάπου στα επτά της χρόνια. Αιτία, η γαλλόφωνη αλλοδαπή θεία της. Καθόταν και προσπαθούσε να επαναλάβει θεατρινίστικα τις λέξεις που άκουγε με περίσσιο καμάρι και προφορά, σαν την Ζαν Μορό στα μικράτα της ένα πράγμα. Στα οκτώ της, αποφάσισεContinue reading “Τα γαλλικά, η Φιλίτσα και ο Monsieur Albert”

Η «εξαφάνιση» της Φιλίτσας Φογκ ανάμεσα σε παραγράφους και μίλια

Όταν η Φιλίτσα εξαφανίζεται από προσώπου γης, δυο τινά συμβαίνουν: ή θα είναι, νυχθημερόν, χαμένη μέσα στις σελίδες κάποιου/ων συναρπαστικού/ων βιβλίου/ων “ταξιδεύοντας”, ή θα είναι χαμένη σε διαδρόμους αεροδρομίων ταξιδεύοντας, ή και τα δύο μαζί! Από μικρή είχε δύο κύριες σχιζοφρενικές τάσεις: το διάβασμα και τα ταξίδια (στη συνέχεια, εκεί στην εφηβεία, προστέθηκε και μίαContinue reading “Η «εξαφάνιση» της Φιλίτσας Φογκ ανάμεσα σε παραγράφους και μίλια”

Όταν η Κρήτη συναντά την Ιαπωνία – ο κυρ-Μανούσος στην πατρίδα των σαμουράϊ!

Ο κύριος Μανούσος, εκτός από θεότρελος Κρητικός (εξ ηρωϊκού χωριού Χανίων, όπως του αρέσει να δηλώνει), γεμάτος ζωή και ενέργεια, ακόμα και σήμερα στα 90 του χρόνια, είναι και ένας αγιάτρευτος ταξιδιώτης! Πάντα του άρεσε να ονειρεύεται τόπους μακρινούς, και πέταγε τη σκούφια του για τα ταξίδια! Όποτε λοιπόν έβρισκε καιρό, δεν έχανε ευκαιρία, έπαιρνεContinue reading “Όταν η Κρήτη συναντά την Ιαπωνία – ο κυρ-Μανούσος στην πατρίδα των σαμουράϊ!”

Τηλεοπτικές στιγμές!

Προσωπικά, ποτέ δεν ήμουν φαν του ραδιοφώνου (το βαριόμουν, και συνεχίζω να το βαριέμαι αφάνταστα, εκτός και αν ακούω τραγούδια ή ειδήσεις), αλλά πιστή οπαδός της τηλεόρασης (ήθελα κίνηση και εικόνα) από παιδί. Πλέον, εδώ και αρκετά χρόνια, έχω πάρει “διαζύγιο” από το τηλεοπτικό ελληνικό γυαλί, αφού, με απειροελάχιστες εξαιρέσεις, μου θυμίζει, εντελώς επιεικώς, τηContinue reading “Τηλεοπτικές στιγμές!”

Η “λογοτεχνική” φλέβα των Ελλήνων…

Είναι αλήθεια ότι είχα καιρό να γελάσω με τα διάφορα που ανακαλύπτει κανείς σε αυτό το συμπαθές μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Παιδιά μου αγαπητά, ας μας συγχωρέσουν κάποιοι, εμάς τους πτωχούς εν τω πνεύματι, που δεν ακολουθούμε τα συγγραφικά μονοπάτια του Ξενόπουλου ή τα ποιητικά του Καβάφη για να γίνουμε αρεστοί στο σύμπαν, αλλά σκεφτήκαμε ότι,Continue reading “Η “λογοτεχνική” φλέβα των Ελλήνων…”

Μελησάκηηηηηηηηη!

Πριν λίγες μέρες, και ενώ εδώ στο «χωριό» μας είχαμε διάφορα δραματικά γεγονότα, λάβαμε ένα ενημερωτικό σημείωμα συνοδευόμενο από φωτογραφίες της κοσμικής κυρίας των Αθηνών, Μέλης Καραμέλη, το οποίο μας πληροφορούσε ότι η κα Καραμέλη, μη θέλουσα να αφήσει να της ρίξει το ηθικό κανένας ψυχασθενής παλαβιάρης που τρομάζει τους φίλους και της φίλες τηςContinue reading “Μελησάκηηηηηηηηη!”

Η Αλκυόνη, ο Δίας και το πουλί

Δεν ξέρω αν οι πληροφορίες για την αγαπητή Αλκυόνη (τη μυθική όχι την Παπαδάκη) επιβεβαιώνονται από το trivoume_petres_kai_anavoume_fotia.gr ιστότοπο της μυθολογίας, αλλά έχω να παρατηρήσω ότι και τον παλιό εκείνο τον καιρό γινόντουσαν Σόδομα και Γόμορα! Σύμφωνα λοιπόν με τη μυθολογία, η Αλκυόνη ήταν μια θεογκομενάρα της εποχής της (λέγεται ότι είχε κερδίσει και τονContinue reading “Η Αλκυόνη, ο Δίας και το πουλί”

“Αποκριάτικες και σαρακοστιανές αθηναϊκές ιστορίες”

H γνωστή κυρία των Αθηνών, Μέλη Καραμέλη, ετοιμαζόταν από την αρχή του μήνα για τις Απόκριες και την Καθαρή Δευτέρα. Αποκορύφωμα θα ήταν το πέταγμα του αετού. Άνοιγε τις ντουλάπες της, έβγαζε ό,τι είχε και δεν είχε από μασκαρέματα, τα δοκίμαζε, τα διόρθωνε, στηνόταν με τις ώρες μπροστά στον καθρέφτη σαν τον “Μιχάλη Ιακωβίδη” (αγγλιστήContinue reading ““Αποκριάτικες και σαρακοστιανές αθηναϊκές ιστορίες””

Πρωϊνό γυναικείο “μανιφέστο” σε τίτλους

Η Ημέρα της Γυναίκας θα έπρεπε να είναι καθημερινή και όχι απλώς μία μόνο ημέρα στο ημερολόγιο (όπως η σημερινή), λες και μας κάνουν και χάρη από πάνω! Είμαστε πολύπλοκες και δικαιούμαστε δικές μας και τις 365 μέρες του χρόνου! Είμαστε ιδιαίτερες, ξεχωριστές, ρομαντικές, περίεργες, εκνευριστικές, δύσκολες ίσως στο να μας κατανοήσει ο αντρικός πληθυσμόςContinue reading “Πρωϊνό γυναικείο “μανιφέστο” σε τίτλους”

Ένα όμορφο σαββατοκύριακο στην λατρεμένη Αθήνα

Ο Φεβρουάριος έκλεισε όσο πιο ωραία γινόταν. Απόδραση στη γενέθλια πόλη, οι γονείς είναι εκεί δεν μπορείς να τους πεις όχι, ιδίως όταν γίνονται “χρυσοί”+1 ! Ευτυχώς, η ΕΜΥ με λυπήθηκε και έβγαλε σεργιάνι τις ηλιόλουστες αχτίδες της να πάρω και εγώ η φουκαριάρα λίγη βιταμίνη D που έχω καταντήσει, από ορίτζιναλ τζίπσι, πιο χλωμή και απόContinue reading “Ένα όμορφο σαββατοκύριακο στην λατρεμένη Αθήνα”