Funny stories 

wp-image-2049065006jpg.jpg

– Καλά, άκου πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο, μου λέει κάποια στιγμή η φίλη μου η Εβελίνα.

– Τι έγινε πάλι; την ρωτάω

– Συνάντησα τις προάλλες τον Δημήτρη και άκου, τί μου είπε για τον Στέλιο, μου λέει (ΥΓ. ο Στέλιος είναι πολύ καλός μας φίλος, ο οποίος δεν φημίζεται για την σταθερότητα στις σχέσεις του, γιατί όπως οι περισσότεροι άρρενες, για να μην το γενικεύσουμε σε όλους, εκεί κάπου από τα 48-50 και μετά θεωρούν ότι πρέπει να αποδείξουν σε όλο τον θηλυκό πληθυσμό της απανταχού επικράτειας ότι έχουν επιδόσεις Σπαλιάρα).

Και αρχίζει την εξιστόρηση, που μπροστά της τύφλα να έχουν τα ασπρόμαυρα ελληνικά κινηματογραφικά δράματα του 50 και του 60.

– Λοιπόν, ο Στέλιος, πριν τρία χρόνια περίπου, είχε μία σχέση (ο θεός να την κάνει δηλαδή, αφού βρισκόντουσαν για 3-4 μέρες μία φορά στους τρείς μήνες) με μία ευπαρουσίαστη αλλά εντελώς βαρετή και εντελώς predictable χαζοβιόλα γκόμενα, η οποία νόμισε ότι γνώρισε τον Στέλιο και εκεί τελείωσαν οι άντρες.

Της το ΄παιζε κουλτουριάρης αυτός, κυκλοθυμική και εγωκεντρική αυτή που ζούσε ακόμα με τα παραμύθια που έφαγαν την κοκκινοσκουφίτσα. Ετικέτα απορρυπαντικού διάβαζε και την μετέτρεπε αυτόματα σε μυθιστόρημα βικτωριανής εποχής και άρλεκιν της δεκαετίας του 80. Σε τραβηγμένες περιπτώσεις η ετικέττα μπορούσε να γίνει μέχρι και επικό ποίημα του Καβάφη.Αυτή, λοιπόν, στην καρακοσμάρα της (ήσυχο, ήσυχο το ποταμάκι, αργοκυλούσε το γαλάζιο του νεράκι, ένα πράγμα, μπλιαχχχ) και ο Στέλιος στην δική του (η οποία αριθμούσε και άλλες παράλληλες θυληκές παρουσίες, για ποικιλία).

Σιγά σιγά, άρχισε κιόλας να του ψιλοκάθεται στο σβέρκο και κάποια στιγμή, ο Στέλιος, ο οποίος ήταν του στυλ “μη με πιέζετε, εγώ είμαι ζουμ ζουμ από δω, ζουμ ζουμ από κει”, γνώρισε κάποια και απεσύρθη για μικρό διάστημα από την ” Έμιλυ Ντίκινσον”, λέγοντας ότι θέλει να μείνει μόνο τους για κάποιο διάστημα γιατί είχε διάφορα να διευθετήσει και άλλα παρόμοια κολοκύθια τούμπανα.Επειδή, όμως, η ιστορία δεν προχώρησε, ξαναγύρισε πίσω (σου λέει, ας κρατάμε την πόρτα ανοιχτή για όταν ξεμένουμε). Έριξε μερικά μελιστάλαχτα κουλτουριάρικα παπαρούνες και φεγγάρια, και τα άφησε να δουλεύουνε για πάρτυ του. Η Έμιλυ, βαράτε με κι ας κλαίω, που για τσουκνίδα της μίλαγες και έλιωνε, τον έδέχθη πίσω. Η ιστορία συνεχίστηκε η ίδια. Η “Έμιλυ” νόμιζε ότι έγινε η ηρωίδα στην “ιστορία δύο πόλεων” και ο Στέλιος συνέχιζε το ταυτόχρονο βιολί του. Ζουμ ζουμ από δω, ζουμ ζουμ από κει.

Στο δεύτερο “ζουμάρισμα” του Στέλιου, με τις ίδιες δικαιολογίες – και είναι δύσκολο και η δουλειά και τα διάφορα και το ένα και το άλλο – η “Έμιλυ” άρχισε να παίρνει ανάποδες. Αλλά, αδερφέ μου, ήταν τόσο βούρλο που θεωρούσε ότι κάνοντας την οσία Παρθενόπη και αντιμετωπίζοντας το θέμα με ανωτερότητα, θα έφερνε στο φιλότιμο τον Στέλιο και θα του δημιουργούσε ενοχές. Καλά ρε σύ, πόσο νούμερα γίνονται οι γυναίκες; Σταυροκοπιέμαι!

Της ξαναέριξε πάλι πέντε φεγγάρια και δυο δειλινά ο Στέλιος και αυτή πάλι πίσω, γιατί λέει ήξερε ότι ταιριάζουν και ότι μοιράζονται πολλά ίδια πράγματα που τους αρέσουν και ότι πρέπει να κάνουμε συμβιβασμούς και ότι πρέπει να κοιτάμε την όλη εικόνα και ότι είναι ερωτευμένη και άλλες τρίχες κατσαρές.

Και επειδή, όλα επαναλαμβάνονται με μαθηματική ακρίβεια, ο Στέλιος έφτασε και στην τρίτη κουτσουκέλα του. Μόνο που αυτή τη φορά η “Έμιλυ” έμαθε ότι και τώρα όπως και τις προηγούμενες φορές, η απομάκρυνση δεν ήταν λόγω φόρτου εργασίας κανονικού αλλά λόγω φόρτου εργασίας από το (ξενο)πήδημα. Καλά, ρε συ, πόσο βλαμμένη μπορεί να είναι που να φανταζόταν ότι ο βαλεντίνος είχε απλώς δουλειά; Πάμε καλά;

Τέλος πάντων, το τί έγινε δεν περιγράφεται, από ότι μου διηγήθηκε ο Δημήτρης. Αυτή άρχισε να τον περνάει γενιές δεκατέσσερεις σε όλους τους κοινούς φίλους, αυτός το έπαιζε και καλά πειραγμένος και θιγμένος, αυτή ξαφνικά από βικτωριανή ηρωίδα το είδε Ζορό ο τιμωρός του Μεξικού, μετά έγινε “επαναστάτης χωρίς αιτία” και τέλος πέρασε στο “ας κάνει ό,τι θέλει ποσώς με ενδιαφέρει” και άρχισε να βγαίνει με παρέες και να φροντίζει να το μάθει ο Στέλιος (ούτε δεκαπεντάχρονα στο γυμνάσιο δεν τα κάνουν αυτά, πόσο μάλλον γυναίκες αυτής της ηλικίας), άρχισε να το παίζει ανέμελη και ξένοιαστη και χαχαχα και χουχουχου πάντα βέβαια με προέκταση να τα μαθαίνει ο Στέλιος. Τελικά, η “Έμιλυ Ντίκινσον” απεδείχθη όχι μόνο κατίνα, αλλά και κουφάλα και κάτι άλλο, ας μην παρεκτραπώ.

Εν τέλει, το διαλύσανε, παρότι ο Στέλιος, ο οποίος δεν μπορούσε να μείνει χωρίς καβάντζα, προσπάθησε να την ξαναρίξει.

Και από ότι μου είπε ο Δημήτρης, αυτή το σκεφτότανε πάλι το πισωγύρισμα, ήμαρτον, γιατί δεν ήθελε λέει να μείνει με την απορία “και αν άλλαξε και τώρα περπατήσει το πράγμα, και αν αυτό και αν εκείνο”. Τραγική η γυναίκα, δεν το συζητώ.

Θα μου πεις, γιατί δικαιολογείς τον Στέλιος. Μωρέ δεν δικαιολογώ κανέναν, αλλά ο Στέλιος, ρε φιλενάδα, δείχνει από την πρώτη στιγμή τί μάρκα είναι. Η άλλη θα έπρεπε τελικά να είναι ή πολύ απελπισμένη να βρει γκόμενο ή εντελώς ανύπαρκτης αυτοεκτίμησης που επιβιώνει μόνο μέσα από μια σχέση έστω και τέτοιου είδους.

Και μη νομίζεις ότι μιλάμε και για καμία σχέση 5-10 χρόνων που άντε να πεις, ας προσπαθήσει. Ρε συ, ούτε 1,5 χρόνο καλά-καλά δεν είχαν συμπληρώσει και μέσα σε αυτό το διάστημα, ο Στέλιος την είχε κάνει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τρεις φορές. Δηλαδή τί άλλο χρειάζεται για να καταλάβει κάποιος τα αυτονότητα.

Και να σου πω και κάτι, σε τελευταία ανάλυση, άμα η γυναίκα είναι μονόχνωτη και συνεχώς μέσα σε μια μονοτονία χωρίς να ρίχνει και το απαραίτητο αλατοπίπερο στη σχέση, άστα να πάνε. Ο άλλος θα βαρεθεί τη ζωή του, όπως απεδείχθη και θα κάνει το “επάγγελμα” που ήξερε πάντα να κάνει: κομάντος – χτυπάει και φεύγει! Δηλαδή πολύ κακό για το τίποτα! 🙂

Πάντως, τώρα, ο Στέλιος, από ότι είπε στον Δημήτρη, έχει βρει μια άλλη, πολύ ενδιαφέρουσα γυναίκα, και περνάει μια χαρά και ετοιμάζεται λέει να πάνε και ένα μικρό ταξιδάκι.”

Και κλείνοντας την εξιστόρηση, με ρωτάει η Εβελίνα:

– Αλήθεια, τώρα που είπα ταξιδάκι, εσύ για πού τοιμάζεσαι πάλι και βλέπω βαλιτσούλα; 🙂

About Efterpi Verigaki

Γυρίζουμε, φωτογραφίζουμε και γράφουμε, σατυρίζουμε και σχολιάζουμε!
Gallery | This entry was posted in Εύθυμες γραφές and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s