Centre des bandes dessinées, Bruxelles – Μουσείο κόμικς, Βρυξέλλες

Τί να γράψει και τί να πεί κανείς γι΄αυτό το μουσείο. Ένα μόνο, ξαναγίνεσαι παιδί από το πρώτο λεπτό. Νομίζω ότι οι φωτογραφίες αξίζουν όσο χίλιες λέξεις. Η παιδική και εφηβική ηλικία μέσα από τα στρουμφάκια, τον λούκυ λούκ, τον τεν-τεν, σ΄ένα υπέροχο κτήριο που σε μεταφέρει αυτόματα στη φαντασία και στο όνειρο…

Η Ποκαχόντας και η …μαύρη ξενητιά!

Η άτιμη, μικρή Μαγδούλα, κοκκινομάλλα φίλη εκ Κρήτης, μου έστειλε τη φώτο λέγοντας ότι είμαι η μετεμψύχωση της Ινδιάνας πριγκήπισσας, προφανώς γιατι η πραγματική κα Ποκαχόντας (στη φώτο) ήταν μαυρομαλλούσα κοπελιά, μελαμψούλα, στρουμπουλούλα και πάνω από όλα ξενητεμένη προσφυγοπούλα! Κάνε φίλη δηλαδή να δεις καλό…Τέλος πάντων 🙂 Είπα να ασχοληθώ λοιπόν με γαλαζοαίματα θέματα ακόμη…