Ρίγα, Λετονία – Η πανέμορφη Βαλτική πρωτεύουσα που ξαφνιάζει ευχάριστα

Δεν ξέρω τί ακριβώς περιμένει κανείς να βρει επισκεπτόμενος την Ρίγα, την πρωτεύουσα της Λετονίας. Σίγουρα πάντως δεν περιμένει να βρεθεί μπροστά σε μια πόλη που άνετα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μοντέλο, πόλη κόσμημα! Η Ρίγα είναι μια πρωτεύουσα περίπου 700.000 κατοίκων. Οι Λετονοί είναι πολύ περήφανοι για την χώρα τους την οποία και λατρεύουν….

Keukenhof, Ολλανδία – Μία ημερήσια επίσκεψη στο πασίγνωστο πάρκο με τις τουλίπες

Το Keukenhof είναι γνωστό ως Κήποι με τις τουλίπες ή Πάρκο με τις τουλίπες. Είναι ο ένας από τους δύο μεγαλύτερους βοτανικούς κήπους παγκοσμίως (ο άλλος βρίσκεται στο Ντουμπάι). Το Keukenhof βρίσκεται στο Lisse, πολύ κοντά στο Άμστερνταμ και στη Χάγη. Το πάρκο περιλαμβάνει περίπου 7 εκατομμύρια λουλούδια σε μια έκταση 32 εκταρίων! Φυσικά δεν…

Ένα τραγούδι, μια ιστορία – “Cambalache” (tango argentino)

Υπάρχει ένα τάνγκο το οποίο είναι πάντα επίκαιρο. Ένα τάνγκο που όταν το ακούμε μοιάζει σαν να το έχουν συνθέσει εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή. Όμως όχι. Το τάνγκο Cambalache χρονολογείται από το 1934, όταν ο δημιουργός του, Enrique Santos Discépolo, το έγραψε για να αποτελέσει μέρος του μουσικού θέματος της ταινίας El alma del bandoneón…

Ένα τραγούδι, μια ιστορία -“A media luz” (tango argentino)

Το τάνγκο “Media luz” (ημίφως) γράφτηκε το 1924 από τους Carlos César Lenzi (στίχοι) και Edgardo Donato (μουσική) και ερμηνεύτηκε μοναδικά από τον Carlos Gardel. Είναι ένα από τα γνωστότερα και διασημότερα tango porteño (δηλαδή από το Μπουένος Άιρες) και αποτελεί ένα all-time classic του είδους, τόσο για τους στίχους όσο και για τη μουσική του. Παρότι…

Jean “Django” Reinhardt, “I’ll see you in my dreams” 

Oι αποχρώσεις των ονείρων μέσα από τον μαγικό ήχο της τσιγγάνικης-τζαζ. Jean “Django” Reinhardt, Βέλγος-Ρομά κιθαρίστας και συνθέτης τζαζ μουσικής. Ένας από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους τζαζίστες και ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών. Δημιούργησε ένα τελείως νέο στυλ στη τεχνική παιξιματος της κιθαρας στη τζαζ. Μαζί με τον βιολονίστα Stéphane Grappelli, ίδρυσαν το…

Ταξιδιωτικό ημερολόγιο Ιανουαρίου – Η Φιλίτσα Φογκ στη Στοκχόλμη της Σουηδίας

H ζωή της Φιλίτσας είναι ένα αδιάκοπο ταξίδι, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Δίψα για την περιπέτεια και το νέο. Όσον αφορά την κυριολεξία, κάποιες φορές, ηθελημένα, επισκέπτεται, πέραν της μίας φοράς, κάποια συγκεκριμένα μέρη, για πολλούς και διάφορους δικούς της αγαπημένους λόγους. Ένα τέτοιο ταξίδι έκανε και το προηγούμενο σαββατοκύριακο, στην πανέμορφη πόλη του βορρά και…

Ταξίδια, ο απόλυτος “εθισμός”

Από μικρή, το πιο αγαπημένο μου μάθημα ήταν η γεωγραφία (και η ιστορία). Χανόμουν στις σελίδες των βιβλίων και ανακάλυπτα μαγικούς, διαφορετικούς κόσμους, διαφορετικές νοοτροπίες και συνήθειες. Παθιαζόμουν με τα νέα μέρη που εμφανίζονταν σε κάθε σελίδα. Με τις αναφορές σε ιστορικές αναφορές και ιστορίες ανθρώπων και πολιτισμών. Ήμουν τυχερή γιατί η οικογένεια αγαπούσε τα…

Ταξιδιωτικό ημερολόγιο Ιανουαρίου – Ρέθυμνο, Κρήτη 

Πρώτο ταξίδι του χρόνου στη γη της καρδιάς. Κρήτη! Το αεροπλάνο, εξ Αθηνών, σε προσγειώνει στο Ηράκλειο μέσα σε 35 λεπτά και, εν συνεχεία, το ΚΤΕΛ σε μεταφέρει στο Ρέθυμνο σε μιάμιση περίπου ώρα. Η μέρα κρύα, αλλά ηλιόλουστη. Ο ουρανός γαλανός, στολισμένος σε κάποια σημεία του με διαφόρων σχημάτων σύννεφα. Η υποδοχή των Ρεθυμνιωτών…

In Athens, where Christmas lasts and is never last!

Πρωινό χριστουγεννιάτικο τηλεφώνημα: – Καλημέρα,  χρόνια πολλά με υγεία! Έφτασες Αθήνα; – Ναι, χθες βράδυ! Χρόνια πολλά! – Ωραία, σήμερα το απόγευμα μετά το μεσημεριανό γιορτινό τραπέζι θα πάμε για καφεδάκι; – Εννοείται! 5.30 ραντεβού στο Σύνταγμα! Έτσι κανονίστηκε η συνάντηση. Και οι δύο θέλαμε να δούμε οπωσδήποτε την χριστουγεννιάτικη στολισμένη πρωτεύουσα. Μια μικρή βόλτα…

Μια πάστα, αλλά, φλώρα!

Ένα “ιστορικό” γλυκό με όνομα, που δεν έχει γράψει ιστορία μόνο στους φούρνους και στα ταψιά αλλά και στο πανί του ελληνικού κινηματογράφου! Αν σας ρωτήσω, τί σκέφτεστε όταν ακούτε το όνομα “πάστα φλώρα”, οι μισοί θα μου πείτε, “α, τη γλυκιά τάρτα με τη μαρμελάδα βερύκκοκο” και οι άλλοι μισοί, “α, τη Μαίρη Αρώνη…