Ένας πορτοκαλί “πίνακας”, υπό το βλέμμα της Ακρόπολης

Ό,τι και να έχει ζωγραφίσει ο Ρόθκο, όσο χρώμα και να έχει βάλει στους πίνακές του, κανένας από αυτούς δεν πρόκειται να πλησιάσει ούτε κατά διάνοια την πορτοκαλί ουράνια παλέτα του Αθηναϊκού ηλιοβασιλέματος. Η θέα από το Παναθηναϊκό Στάδιο με φόντο τον ήλιο που χάνεται βάφοντας ονειρικά τον ουρανό, έχοντας κάπου απέναντί του την Ακρόπολη…

Εικόνες μιας “άλλης” Αθήνας …

Μ΄αρέσει να εξερευνώ διάφορες περιοχές της Αθήνας κατά τις περιόδους που η πόλη είναι άδεια, ή σχεδόν άδεια και οι οποίες είναι εκτός του συνηθισμένου περιπατικού μου ραντάρ. Αυτό συμβαίνει μόνο τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και το Δεκαπενταύγουστο. Και πάντα η εξερεύνηση συνοδεύεται και από πολλές φωτογραφίες που απαθανατίζουν τις στιγμές. Συνήθως, μ΄αρέσει να βάζω…

In Athens, where Christmas lasts and is never last!

Πρωινό χριστουγεννιάτικο τηλεφώνημα: – Καλημέρα,  χρόνια πολλά με υγεία! Έφτασες Αθήνα; – Ναι, χθες βράδυ! Χρόνια πολλά! – Ωραία, σήμερα το απόγευμα μετά το μεσημεριανό γιορτινό τραπέζι θα πάμε για καφεδάκι; – Εννοείται! 5.30 ραντεβού στο Σύνταγμα! Έτσι κανονίστηκε η συνάντηση. Και οι δύο θέλαμε να δούμε οπωσδήποτε την χριστουγεννιάτικη στολισμένη πρωτεύουσα. Μια μικρή βόλτα…

Φθινοπωρινό σαββατοκύριακο, του Σωτήριου έτους 2016

Αθήνα σημαίνει (και είναι) …. το κέντρο του κόσμου, γενικώς και ειδικώς! Και ένα από τα δύο μέρη στον πλανήτη που μόλις σε παίρνουν τηλέφωνο και σου λένε “έλα, αμεσως”, ο όρος “μίνι-απόδραση” βρίσκει το σωστό του νόημα. Γεμίζεις τις τσέπες σοκολάτες, την καρδιά αγάπη, πηδάς σε ένα αεροπλάνο και αφού κάνεις στωϊκά υπομονή για…

Αίγινα, ένα νησί γεμάτο γλύκα! 

Οι αποστάσεις δεν παίζουν απολύτως κανένα ρόλο όταν πρόκειται να συναντήσω ανθρώπους που αγαπώ! Ένα τηλεφώνημα, “έλα για απογευματινό καφεδάκι”, ακόμα κι αν προέρχεται από την Αυστραλία, είναι αρκετό! Και βέβαια, ούτε κάνω δεύτερη σκέψη όταν η απόσταση είναι μισή, στην κυριολεξία, ώρα από το σπίτι μου! Οι αγαπημένοι παραθέριζαν στην Αίγινα,  η Αίγινα είναι…

Κυριακάτικα μεσημέρια…τότε, τώρα, ίδιο αγαπημένο μοτίβο

Είναι και αυτά τα Σαββατοκύριακα, όταν είμαι σπίτι (πράγμα σπανιότατο, αλλά ουχί απίθανο 🙂 ) που “τρώγομαι” με τα ρούχα μου και αρχίζω και ανασκαλεύω διάφορα πράγματα, μνήμες, βιβλία, συνταγές, μουσικές, χαρτιά και ό,τι άλλο περάσει από το μυαλό. Ειδικά, τα κυριακάτικα μεσημέρια, μ΄αρέσει να”διακτινίζομαι” στα παιδικά χρόνια, που είναι για όλους τα πιο όμορφα,…

Εικόνες από μια Αθηναϊκή γειτονιά….

Πολλές φορές περνάς από τα ίδια μέρη κάθε μέρα και δεν δίνεις σημασία ώσπου ένα μεσημέρι βρίσκεσαι απέναντι από παρόμοιες εικόνες που σε κάνουν να χαμογελάς για την ευρηματικότητα και το γούστο των “ιδιοκτητών” τους. Αυτές τις εικόνες βρέθηκα να θαυμάζω χαμογελαστά ένα κυριακάτικο καλοκαιρινό μεσημέρι κάπου στα νότια προάστεια της Ελληνικής πρωτεύουσας. Τελικά η…

Περίπατος στην πολυαγαπημένη Αθήνα.

Ευκαιρία ψάχνω, όπου και αν πηγαίνω, να περνάω από την πρωτεύουσα ακόμα και αν είναι για μιάμιση μέρα. Η λατρεία για την γενέθλια πόλη είναι πασίγνωστη καθώς και το ότι την θεωρώ την ωραιότερη πόλη του κόσμου (να λείπουν οι ξυνίλες πληζ, γιατί έτσι είναι, τελεία και παύλα). Όταν δε είναι και καλοκαίρι τότε δεν…