Κανάρια νησιά – Γκραν Κανάρια, λίγο πριν την επιστροφή από τις «κανάριες» διακοπές λέμε μόνο “Hasta luego cariño!”

Ολα τα ωραία κάποτε τελειώνουν (για λίγο, γιατί ακόμη ωραιότερα θα ακολουθήσουν). Τον πιο ωραίο χαρακτηρισμό για τα Γκαν Κανάρια τον έκανε η μικρή ανηψιά λέγοντας ότι μοιάζουν σαν να έχουν βγει απο νοβέλα! Και δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο. Μια νοβέλα που σε διακτινίζει στη Λατινική Αμερική (περνώντας από την Ισπανία) και δεν είναι τυχαίες όλες αυτές οι ομοιότητες και οι αναφορές ακόμη και ο τρόπος που οι Κανάριοι μιλανε τα ισπανικά. Μια λατρεία απο την αρχή μέχρι το τέλος. Υπέροχοι άνθρωποι οι Κανάριοι, τραγουδιστή γλώσσα τα ισπανικά τους, σε «διαλύουν». Και κάπως έτσι, η εβδομαδιαία απόδραση έφτασε στο τέλος της. Σήμερα προσπαθήσαμε να χωρέσουμε σε 24 ώρες όσα περισσότερα μπορούσαμε. Βάλαμε σε μια τάξη όλες τις φωτογραφίες και τις ωραίες στιγμές και κάναμε μια ανασκόπιση των τελευταίων τριών ημερών γιατί στα Γκραν Κανάρια η γοητεία είναι μοναδική.

DSC_0099 DSC_0101 DSC_0104DSC_0106 DSC_0109DSC_0112 DSC_0113DSC_0115 DSC_0117DSC_0118

Η Τετάρτη ήταν αφιερωμένη στην πρωτεύουσα την όμορφη Las Palmas στο βορρά χτισμένη κατά μήκος της χερσονήσου. Η Λας Πάλμας χωρίζεται σε 3 μέρη – την ιστορική γειτονιά Triana y Vegueta, το λιμάνι και την συνοικία της παραλίας Playa de Las Canteras, μήκους 3 χιλιομέτρων, για την οποία οι κάτοικοι της αισθάνονται πολύ περήφανοι. Και μέσα σε αυτά και η συνοικία της Santa Catalina. Με την μικρή άμαξα στο κέντρο να περιμένει για τις βόλτες και να σε μεταφέρει κάπου στην Ανδαλουσία, στην Αβάνα, στο Μεξικό, στη Λίμα και το Barranco….Απίστευτες θύμησες και ομοιότητες…

DSC_0121DSC_0125 DSC_0128DSC_0130 DSC_0134DSC_0136 DSC_0137DSC_0145 DSC_0152DSC_0153

Η ιστορική γειτονιά, ξεχειλίζει από ομορφιά. H Vegueta ιδρύθηκε το 1478 από τον κυβερνήτη των Καθολικών Βασιλέων Ισαβέλας Ι και Φερδινάνδου ΙΙ, τον Juan Rejón, και οι πρώτοι κάτοικοι ήταν Ανδαλουσιάνοι τεχνίτες. Τα χαρακτηριστικά σπίτια ξεχωρίζουν για την τεχνοτροπία τους και το χρώμα των τοίχων τους, κίτρινο και ώχρα, με μπαλκόνια και patios, ακριβώς όπως τα συναντάμε στην Ανδαλουσία.

DSC_0154DSC_0158 DSC_0160DSC_0164 DSC_0165DSC_0166 DSC_0167DSC_0168 DSC_0169DSC_0171

Στη διπλανή γειτονιά της Triana, χτίστηκαν πλούσιες οικίες τον 19ο αιώνα οι οποίες ανήκαν σε Ισπανούς ασφαλιστές, τραπεζίτες και πλοιοικτήτες. Ο κεντρικός εμπορικός δρόμος είναι η Calle Mayor de Triana που συγκεντρώνει καθημερινά πλήθος κόσμου, ενώ τα κάθετα σε αυτή δρομάκια με τα χαρακτηριστικά σπίτια ειναι χάρμα οφθαλμών. Όποιος έχει επισκεφθεί την Αβάνα και το Τρινιδάδ στην Κούβα ή το Μεξικό αισθάνεται αυτόματα να βρίσκεται μέσα σε μια άλλη ιστορία. Είναι απίστευτες οι ομοιότητες (σε μικρογραφία).

DSC_0178DSC_0181 DSC_0182 DSC_0185 DSC_0190DSC_0192 DSC_0196DSC_0199 DSC_0200DSC_0209

Δεκάδες τα ιστορικά μνημεία και σημεία αναφοράς για τον επισκέπτη στην παλιά συνοικία της Λας Πάλμας. Το διασημότερο όμως όλων είναι το σπίτι (σήμερα Μουσείο), ένα μικρό Ανδαλουσιάνικο παλάτι με υπέροχα διακοσμημένα μπαλκόνια και ανάγλυφες πόρτες (η κατοικία του πρώτου κυβερνήτη του νησιού), στο οποίο είχε διαμείνει το 1492 ο Χριστόφορος Κολόμβος όσο χρόνο χρειάστηκε για να επισκευαστεί ένα απο τα πλοία του, καθ΄οδόν για την Αμερική.

DSC_0212DSC_0213 DSC_0216DSC_0217 DSC_0219DSC_0225 DSC_0230DSC_0234 DSC_0237DSC_0238

Λοιπόν στο Μουσείο βρίσκονται όργανα πλοήγησης, ναυτικοί χάρτες, μακέτες από καραβέλες, μια μακέτα του ενός από τα 3 πλοία του Κολόμβου (που επισκευάστηκε στο νησί), του “ πλοίου Niña” καθώς και το προσωπικό ημερολόγιο καταστρώματος του Κολόμβου!!! Νομίζω ότι το πεπρωμένο μου με οδηγεί ! Σίγουρα στα ζεν μου κρύβονται προσμίξεις με το σοϊ του Χριστόφορου ή στην προηγούμενη ζωή μου έχω διατελέσει μούτσος σε μία από τις καραβέλες του Χριστόφορου!! Ελπίζω να μην του κακοφάνηκε που ήρθαμε με άδεια χέρια σπίτι του, χωρίς να φέρουμε ένα φοντανάκι για ρεγάλο αλλά με τη ζέστη θα έλιωναν βρε παιδί μου 🙂

DSC_0239DSC_0240 DSC_0244DSC_0246 DSC_0253DSC_0260 DSC_0265DSC_0267 DSC_0275DSC_0279

ΥΓ. Να κάνω εξονυχιστικό έλεγχο του γενεολογικού μου δέντρου μέχρι το …1300 μΧ – αν δεν βρω συγγένεια με την οικογένεια Κολόμβου θα φάω τις κοτσίδες μου – αποκλείεται ο τόπος καταγωγής στην Σητεία (όπου ανδρώθηκαν γενιές και γενιές Ενετών να μην έχει κάποιες κοινές καταβολές και με Ισπανούς – εξάλλου Ιταλοί, Ισπανοί «σκοτωνόντουσαν» ποιός θα ανακαλύψει τί! Ευτυχώς επεκράτησαν οι Ισπανοί (ευχαριστούμε καλέ Θεούλη) και χαιρόμαστε σήμερα όλη την «τραγουδιστή» Λατινική Αμερική 🙂 Οι συνειρμοί όπως καταλαβαίνετε έχουν περάσει σε άλλο επίπεδο. Οι γνωρίζοντες την “Φιλίτσα” θα με κατανοήσετε απολύτως! 🙂

DSC_0283DSC_0291 DSC_0294DSC_0299 DSC_0301DSC_0304

Ομως τα αξιοθέτα δεν σταματάνε στο σπιτικό του Κολόμβου. Ανάμεσα σε αυτά που συναντάμε είναι:
– H πλατεία της Αγίας Άννας (Plaza de Santa Ana), μια ομορφη και φαρδιά παραλληλόγραμμη πλατεία του 16ου αι., γεμάτη φοίνικες που «φυλάσσεται» από 5 χάλκινα αγάλματα σκύλων. Γύρω γύρω «συνοστίζονται τα: Casa Consistoriales, el Palacio Episcopal, la Casa Regental.
– Ο καθεδρικός ναός της Αγίας Άννας (Catedral de Santa Ana), το κόσμημα της πλατείας, η πρωτη εκκλησία των Καναρίων η οποία ξεκίνησε να χτιζεται το 1500 και τελείωσε 4 αιώνες αργότερα! Αυτό εξηγεί και τα διάφορα στυλ που συναντάει κανείς στην εκκλησία
– Το Museo Canarioπου αναφέρεται στην ιστορία και του ςιθαγενείς του νησιού πριν την εποικησή τους από τους Ισπανούς
– Η οικία-Μουσείο του Κανάριου συγγραφέα και μεγάλου ταξιδευτή Benito Pérez Galdós καθώς και το ομώνυμο θέατρο.

DSC_0308DSC_0309 DSC_0987DSC_0989 DSC_0993DSC_1010

Η Λας Πάλμας μας γοήτευσε όλους, μικρούς και μεγάλους, παρόλη την απίστευτη υγρασία της και τη ζέστη. Τα γευστικά τάπας στο «El Palillo» μας αποζημίωσαν μαζί με το παγωτό και τη γρανίτα. Οι σενιορίτες τρελλάθηκαν στις φωτογραφίες και με την επιστροφή στο σπίτι τρέξαμε και οι τρείς να δροσιστούμε στην πισίνα μια και η ώρα είχε προχωρήσει και η κούραση είχε χτυπήσει κόκκινο.
Το βράδυ συνεχίσαμε το ημερήσιο όνειρο και επισκεφθήκαμε ένα αργεντίνικο εστιατόριο το «El Gaucho» για να βρεθούμε αυτόματα σε μια «μεξικάνικη» φιέστα με boleros, υπέροχα κρέατα (οι μικρές γλειφανε και τα δάχτυλά τους – εγώ βέβαια επιτέθηκα σε μεξικάνικα fajittas με κοτόπουλο). Οι σελφις έπαιρναν και έδιναν και εγώ βρισκόμουνα ήδη 12.000 χλμ πιο δυτικά σε μια μεξικάνικη αυλή 🙂

DSC_0348DSC_0349

DSC_0350DSC_0351

DSC_0354DSC_0355

DSC_0362DSC_0364

Οι δύο τελευταίες μέρες των διακοπών, η Πέμπτη και η Παρασκεύη, ήταν αφιερωμένες στη θάλασα, στα κύματα του Ατλαντικού, στον ήλιο, στο περπάτημα πανω κάτω της 8 χιλιομέτρων ατέλειωτης παραλίας Playa del Inglés, στο χάζεμα των αμμόλοφων σαν εικόνα από την έρημο της Σαχάρας στην απέναντι ήπειρο, και στο μαύρισμα.

DSC_0365DSC_0368DSC_0369DSC_0370DSC_0383DSC_0386DSC_0387DSC_0391

«Καήκαμε» και οι τρείς και επί του παρόντος κοντραριζόμαστε μόνο με τους αστακούς και τα κάρβουνα. Χαιρετίσαμε όλους τους αξιαγάπητους και ευγενικούς Κανάριους που γνωρίσαμε αυτή τη βδομάδα, τους δώσαμε ραντεβού για την επόμενη φορά (γιατί θα ξανάρθουμε πολύ σύντομα – το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο αποτελεί το βασιλικό εμείς δηλαδή «εγώ» 🙂 🙂 ). Εχουμε αφήσει ακόμη κάποιες γωνιές για να δούμε και κάποιους «λογαριασμούς» να κλείσουμε 🙂 Και όταν δίνουμε τον λόγο μας εμείς οι Κρητικοί τον κρατάμε μέχρι τέλους!

Saludos cordiales και πολύ σύντομα πάλι κοντά σας με νέες εξορμήσεις και ταξιδιωτικές ανταποκρίσεις
Φιλίτσα Φογκ

About Efterpi Verigaki

Γυρίζουμε, φωτογραφίζουμε και γράφουμε, σατυρίζουμε και σχολιάζουμε!
Gallery | This entry was posted in Ταξίδια and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s